Gisteren werd St-Vincent/Tarbes afgewerkt, wat voor ons de derde wedstrijd van het seizoen was (Barcelona slagen we voorlopig nog over en de kleine fondwedstrijden die we betwisten zijn vooral als voorbereiding voor het zware werk, al deden de jaarlingen het vorige week op Brive verre van slecht). We korfden 3 duivers in. Onze eerste getekende had zich al meer dan laten opmerken op Pau/Bordeaux eerder dit jaar en dus we hoopten dat deze kon bevestigen. De andere 2 waren grotere vraagtekens... De ene was een tweejaarse die vorig jaar op Narbonne net te laat was, en de andere had wel al mooie uitslagen behaald op Limoges '20 (19/380) en Agen '21 (17/223), maar was sinds Narbonne vorig jaar wat op de sukkel.
En ons voorgevoel werd enkel maar bevestigd met de vlucht. De 510/20 kwam er pas door om 14u21, waarmee hij geen prijs meer haalt in Demer&Dijle, maar in Vlaams-Brabant wel nog achteraan de uitslag een plaatsje haalt. De 828/19 is jammer genoeg nog steeds zijn weg aan het zoeken naar huis, dus de tekenen van de voorbije weken logen niet. Maar het was natuurlijk niet allemaal kommer en kwel!
Nadat Stijn & Jeroen Rans weer voor een huzarenstukje zorgden met drie duiven op 20 minuten (Zij lijken naar de zware fond te kijken zoals wij naar Momignies kijken... Waarvoor nogmaals mijn felicitaties!), viel om 7u28 ineens "De Sint-Vincent" op de plank. Hij behaalt dus zijn derde (zware fond) prijs op 3 vluchten, en het gaat enkel in stijgende lijn. Waar hij vorig jaar op Sint-Vincent nog midden de uitslag kwam, en op Pau/Bordeaux een prijs per tiental behaalde, werd hij deze keer afgevlagd als 4de Demer&Dijle, meteen ook goed voor 4de prijs in Vlaams-Brabant en meteen ook goed voor een voorlopige 36ste nationaal op 2899 duiven. Het is een duif die het volgens mij moet hebben van lange vluchten die liefst nog heel zwaar zijn, wat dit weekend zeker het geval was! Hij kwam er nog verbazend goed voor om net zo'n prestatie te hebben neergezet. Hij zal dit jaar niet meer vliegen en mag zich al gaan klaarmaken om volgend seizoen te proberen even goed te doen.
De St-Vincent is een driejaarse duiver waar we langs vaderskant de Verloren Zoon zien, die zelf twee keer kop vliegt op Cahors (en nog een aantal andere prijzen vliegt). We zien onder andere de oude lijnen van de Johan, Brive en de 61 terugkomen. Langs moederskant zien we een duivin die we aangekocht hebben bij Stijn & Jeroen Rans. Als je weet dat de grootmoeder 2x na elkaar top vliegt op Perpignan, weet je meteen waar de Sint-Vincent zijn zware fond bloed vandaan haalt! Je kan dus ook stellen dat de broers Rans dit weekend de eerste 3,5 plaatsen behaald hebben 😉