Nadat we gisterenavond twee uur tevergeefs naar de lucht getuurd hadden (De eerste duiven zaten duidelijk in West-Vlaanderen, combinatie van de wind - de kustlijn - en volgens mij ook een voordeel qua "lang licht" als de eerste duiven tegen 22u vallen), waren we deze morgen iets na 5u weer op post in Nossegem. Na een ontbijt en een broodnodige kop koffie, zagen we op Anons de eerste duiven vallen. Ze vielen echter niet dik en in onze provincie viel er al helemaal geen duif op een plank. Tot de klok 6u33 aangaf. Ineens zag mijn vader een duif aankomen en een klein toertje later zat deze binnen en kwam de naam "Thumas Thierry en Bart" bovenaan de aanmeldingslijst in Vlaans-Brabant. Het was onze eerste getekende, De Sint-Vincent. Het is al een redelijk bewezen duif want hij scoorde al een 3 op 3 op de zware fond met een 36ste nationaal op Tarbes vorig jaar als voorlopige hoogtepunt. Maar uiteraard zitten er in onze provincie nog kleppers (Ja Stijn en Jeroen, we kijken onder andere naar jullie 😛), en ook de verre afstanden hadden nog ruim de tijd om ervoor te komen. Maar een 40min later was het duidelijk, er ging niemand meer voorbij geraken! Onze eerste provinciale palm op de zware fond was een feit.
Gezien de kleine korf waar we mee spelen, is het geen sinecure om op te boksen tegen alle goede hokken in het samenspel en/of de provincie. Gezien we maar een 50-tal jongen per jaar kweken, is de vijver niet zo groot om uit te vissen. Maar af en toe zit er dan toch eentje bij die voor mooie momenten zorgt. En dat is dus nu voor de 4de keer de Sint-Vincent. Voorlopig wordt hij afgevlagd op een 1ste plaats Demer&Dijle, 1ste plaats Vlaams-Brabant en een 30ste plaats nationaal! Het is een duiver die langs vaderszijde het beste van onze oude (fond)soort laat zien, met onder andere Speltdoorn bloed, de Johan en de 61. Aan moederszijde vinden we Stijn & Jeroen Rans terug, met oa. hun Perpignanduivin (244/14). Dat is uiteraard het zware fondbloed dat er mee voor gezorgd heeft dat de Sint-Vincent er vandaag weer stond!
Maar het was niet allemaal perfect. De andere 2 duiven konden zich niet in de prijzen spelen. Het zijn natuurlijk maar 2-jaarse duiven, dus ze moeten hun kans nog krijgen. Het waren nochtans twee duiven die vorig jaar als jaarling een heel goede prijs op Narbonne gehaald hadden (En waar we dus het meeste van "verwachten", zie mijn vorige post). Maar we weten allemaal wat voor rare vlucht Narbonne was... Het is dus nog maar de vraag of het een toevalstreffer was, of dat er toch nog iets meer inzit. Allesinds is onze tweede getekende (460/21) een paar uur na het sluiten van de uitslag thuis gekomen. Hij zal nog zijn kans krijgen op een van de komende vluchten. Onze derde getekende is jammer genoeg nog aan het vliegen. Hopelijk kan hij zich nog herpakken en thuis geraken zodat ook hij nog een kans op eerherstel heeft.
Voor volgende week richten we onze pijlen op Agen. Dat is de vlucht waar we vorig jaar uit konden pakken (1ste, 2de en 7de Demer&Dijle, goed voor oa 76ste nationaal). Al denken we dat het dit jaar mogelijk wel wat minder zal zijn. We zullen er namelijk naartoe gaan met 4 2-jaarse duiven die nog niets bewezen hebben op de zware fond. Het zijn dan ook grote vraagtekens. Aan de bloedlijnen zal het niet liggen, veel beter fondbloed kan je bijna niet krijgen, maar dat is natuurlijk geen garantie op succes. We zullen dus al blij zijn met een paar mooie prijsjes. Maar het succes van deze week, en de bijhorende schitterende start van het zware fondseizoen...dat nemen ze ons toch al nietaf!