We zijn het seizoen begonnen met 20 jaarlingen. Deze waren vorig jaar niet (of zeer beperkt) opgeleerd, dus we wisten dat hier heel snel kuis gemaakt ging worden (zoals elk jaar). Maar dit jaar ging het toch wel heel erg snel. Zo kwamen we aan de eerste fondvlucht (Limoges) met nog maar 6 duiven, en de tweede vlucht uit Libourne werd zelfs aangevangen met maar 4 duiven. Deze 4 duiven kwamen allemaal thuis van Libourne en zullen volgend jaar de eer van het hok mogen verdedigen als 2-jaarse. We hebben ervoor gekozen om dit jaar Narbonne niet te spelen met onze jaarlingen, maar hen ervaring te laten opdoen via Limoges en Libourne. Als je zo'n klein hok bent zoals wij, is er niet de luxe om teveel risico's te nemen met de jaarlingen. Want zelfs nu, zonder Narbonne, blijven er dus amper 4 duiven over, wat meteen een beperking geeft naar volgend seizoen toe. Al is het kaf misschien al van het koren gescheiden, en dat bespaart ons volgend jaar weer op eten, inschrijfkosten en een chipring voor duiven die als tweejaarse dan toch niet zouden komen...
Zoals geweten zijn de voorbereidingsvluchten bij ons van geen tel. We willen enkel dat de duiven op tijd zijn (tussen het midden van de uitslag en pakweg 1u na de afsluiting is goed), en ze moeten er vooral nog goed doorkomen, met goesting. Toch zien we vaak dat het dezelfde duiven zijn die we op ons papiertje noteren. Af en toe zit er natuurlijk een verrassing bij, maar uiteindelijk zagen we al snel welke duiven we wel of niet niet op de fond gingen krijgen. En zo stonden we dus aan de start van Limoges II met 6 duiven (waarbij we moeten zeggen dat we wat vraagtekens hadden bij 2, en ja hoor, die zagen we niet meer terug...). Van de andere 4 konden er zich 2 op de uitslag zetten, en de andere 2 kwamen wat later thuis. Beginnen deden we met de 34ste op 372 duiven in Demer&Dijle. Het was "de 11", een jaarling die we voorheen steevast als een van de eerste jaarlingen zagen toekomen. Uiteindelijk is dit zonaal goed voor een 93ste plaats op 2793 duiven, en ook nationaal is dit meer dan goed met een 429ste plaats op 8970 duiven. Een kwartiertje later kwam de Rosse Libourne er ook nog bij. Ook deze duif was een van de duiven die zich voorheen regelmatig liet zien.
We keken dus uit wat deze twee duiven konden doen op Libourne en of de andere 2 deze keer wel op de uitslag zouden geraken. We werden echter niet gediend door het weer, want een Libourne bij 1500m geeft toch wat andere duiven vooraan dan een echte "normale" Libourne van max 1200m. En dat zie je ook, met bepaalde hokken die duiven pakken alsof ze naar Noyon aan het kijken zijn... Maar ondanks dat geweld (en de wind), slagen we er wel in om 2 duiven vroeg op de uitslag te krijgen! Even voor half vijf kwam een rosse schicht naar het hok gevlogen. Het was de Rosse Libourne, onze tweede van Limoges. Hij was echt gehaast om thuis te komen en dat zie je ook in de uitslag. Met een 10de plaats in Vlaams-Brabant, een 32ste plaats zonaal en een 197ste plaats nationaal doet hij het meer dan voortreffelijk. Met deze 2 op 2 is hij allesinds de beste jaarling en meteen onze hoop voor Agen '24. Tien minuutjes later kwam er ook nog een tweede duif bij. Deze was duidelijk nog niet vermoeid want hij vloogt nog 3 toeren alvorens naar beneden te schieten. Het was "De 12", die vorige keer op Limoges net na de uitslag was (In de provincie heeft hij nog een van de laatste prijsjes). Ook hij vliegt nog heel goed, met een 24ste plaats provinciaal, 77ste plaats zonaal en een 431ste plaats nationaal (nog per 10-tal). Onze derde, de 608/22, dewelke een nestbroer is van de Rosse Libourne, kwam een dik uurtje na de wedstrijd. Ook op Limoges was hij te laat, maar hij komt er nog altijd wel goed door. Dus ook hij krijgt zijn kans naar volgend jaar toe.
Maar toen deze 3 thuis waren, bleef het wachten op de nummer 4, en dat was uiteraard "De 11", die er op Limoges had gestaan en die toch wel de favoriet was. Het gevoel van teleurstelling dat hij gemist had, veranderde snel naar een gevoel van "dat hij nog maar thuis geraakt". Er waren twee opties, ofwel was hij heel goed misvlogen en zat hij ergens in de Kempen zijn weg te zoeken, oftewel had hij onderweg iets voorgehad. Toen hij gisterenavond bij het vallen van de nacht nog niet thuis was, vreesden we natuurlijk het tweede. Maar toen we deze morgen opstonden en naar het hok keken, zat "de 11" al ongeduldig te wachten om binnen te mogen. Hij was dus gewoon misvlogen en had zich deze morgen herpakt. We zullen het houden op een goede leerschool voor 2024 en zoals gezegd, het belangrijkste is vooral dat hij thuis geraakt is!
Hiermee kwam er dan ook meteen een eind aan het jaarlingenseizoen. We spelen dit jaar nog max 1 of 2 keer zware fond met de oude, maar de jaarlingen mogen alvast hun winterslaap gaan voorbereiden naar 2024 toe! Uiteindelijk blijven er van de 20 starters dus 4 over:
- 609/22: De Rosse Libourne, die 2 op 2 vliegt, en die een zoon is van onze Libourne, die zelf 3x kop vliegt op een (zware) fondvlucht. Langs moederskant is het een vale duivin van Stijn & Jeroen Rans, met de Vale Beauty als grootvader.
- 608/22: De nestbroer van de Rosse Libourne. Vloog geen prijs op de fondvluchten maar heeft zich paar keer al laten zien in de voorbereiding.
- 612/22: De 12 is een zuiver Delstanche (Bierges) duif. Hij is langs vaderskant een halfbroer van de 824/19, die 5x prijs vloog op de (zware) fond en van de 452/21, die vorig jaar op Narbonne vroeg vloog.
- 611/22: Tot slot de favoriet, die vroeg vloog op Limoges. Hij is een zoon van De Hollander, soort Paul Grolleman, die de vader is van onze Libourne (zie 609/22). Langs moederskant zien we soort Annie & Alex Rans, met duiven die gepresteerd hebben op de zware fond (Marseille, Pau, Narbonne, ...)