De voorbereidingen voor het Zware Fond seizoen zijn bij iedereen volop bezig. We zijn stilaan aangekomen aan de weken van de waarheid. De forme begint stilaan op het kot te komen, de prestaties op de (zware) halve fond vluchten doen het beste beloven, en reikhalzend kijken we al uit naar het weekend waarin de eerste vlucht uit Pau vervlogen zal worden. Alles lijkt rooskleurig en op schema voor mooie prestaties. Tot die dekselse zondagmorgen...
Het begin van het seizoen was nochtans hoopvol en de laatste weken leek alles de goede weg op te gaan. Op Blois kwamen de duiven wanneer we ze verwachten, en zelfs onze 5-jarige "kopman", de St-Vincent kon zich voor de eerste keer in 5 jaar plaatsen op de uitslag van een (grote) halve fondvlucht. Beter worden met de jaren heet dat dan! Ook Argenton van het voorbije weekend gaf aan dat het wel snor zat. De duiven die naar Agen zouden gaan kwamen goed naar huis en dit gaf ons hoop om onze stunt van vorig jaar (lichtjes) te kunnen overdoen. Ook de jaarlingen uit Sermaises scoorden in het grote verbond 13 op 17 prijzen. Geen reden om ons zorgen te maken. Tot die dekselse zondagmorgen dus...
Op zondag kwam “de St-Vincent” slecht binnen na de trainingsvlucht en naarmate de dag vorderde werd het algauw duidelijk dat er iets scheelde. Hij en nog anderen hadden geen eetlust en hadden duidelijk last van de luchtwegen. Een bezoek aan onze vaste dierenarts, Stijn Rans gaf het harde verdict: een bacteriële infectie op het kot. Dus er zat niks anders op dan medicatie te geven en alles een tijdje on hold te zetten. Dit weekend en volgend weekend zal er alvast niet gespeeld worden, dus zoek niet naar “Thumas” op de uitslag van Pau. Door omstandigheden zullen we onze provinciale zege niet kunnen verdedigen. Het valt zelfs nog te betwijfelen of “de St-Vincent” dit jaar nog in actie zal komen, gezien hoe zwaar de infectie bij hem bleek te zijn. Meteen een zwaar verdict voor een duif die normaal dit jaar op zijn toppunt van zijn kunnen zou moeten geweest zijn…
Ook de primeur voor dit jaar (zie de voorbeschouwing van een paar dagen geleden), namelijk Barcelona mogen we al vergeten. De duiven die daarvoor klaargestoomd werden moesten normaal dit weekend naar Poitiers, maar dat kon dus niet doorgaan. Wat meteen wil zeggen dat Barcelona geen haalbare kaart meer is… Of we naar Agen zullen kunnen gaan, en daar onze provinciale overwinning zullen verdedigen, valt nog af te wachten. De forme heeft een klap gehad en de vraag is of we ze op die korte tijd terug goed krijgen… En laat ons wel wezen, indien we ze niet goed krijgen, heeft het weinig zin om duiven naar 820km te sturen…
Er zit dus niets anders op dan te herbronnen. Hopelijk kan er snel terug opgebouwd worden (maar ook dat heeft tijd nodig…). De grote vraag blijft natuurlijk of dit ons gaat lukken, want uiteindelijk is het seizoen voor ons over 8 weken alweer gedaan… En zo zie je maar weer eens, duivensport is een heel mooie hobby (zeker als het goed gaat, cfr begin vorig seizoen), maar evenzeer een keiharde reality check…