Twee jaar geleden, op de internationale vlucht uit Narbonne (iedereen herinnert zich die slechte vlucht nog wel), hadden we twee jaarlingen die zich alsnog goed klasseerden. Naast de 460/21 vloog ook de 452/21 een heel goede prijs, met een 109de nationaal en een 245ste internationaal (tegen 12821 andere jaarlingen) als resultaat.
Vorig jaar werd deze duif als twee-jaarse meegegeven op de internationale vlucht uit Pau. En daar waar zijn hokgenoot zich in de kijker vloog met een Provinciale zege (ook goed voor een 30ste nationaal), was er van de 452/21 geen enkel spoor te bekennen.
Nu weten we als langspelende duivenmelkers ook wel dat dit kan gebeuren, en zeker al als je je toelegt op de Marathon vluchten. “Zware Fond kost pluimen” zegt men wel eens. Maar het blijft toch jammer dat een duif die als jaarling toch nog vroeg vloog, er als twee-jaarse meteen uitvalt. En al snel begonnen we bedenkingen te maken dat hij als jaarling misschien “geluk” gehad had bij de slechte vlucht uit Narbonne en dat hij het bij een normale vlucht niet kon. Of dat hij misschien “gekraakt” was op Narbonne.
Enfin, een lang verhaal kort gemaakt, we hoorden van geen enkele duivenmelker iets over de 452/21, dus de conclusie was dat hij “gesneuveld” was tijdens zijn zoektocht van Pau naar Nossegem.
Tot vandaag. Exact 282 dagen later. Ineens zit tot onze grote verrassing deze duif terug op de plank. Dit zou het begin kunnen zijn van een mooi verhaal, over een duif die nooit opgeeft, en die na bijna 9 maanden zijn weg alsnog naar huis terug vindt.
Helaas… Daarvoor was de duif veel te goed verzorgt. En ontbrak ook de elektronische chipring. En hing er in de plaats daarvan een plastieken exemplaar met een telefoonnummer op.
Het trieste verhaal werd al meteen duidelijk. Deze duif is ergens binnen gegaan, men heeft waarschijnlijk op internet gevonden dat hij als jaarling zo beloftevol had gepresteerd en met heeft besloten om hem bij te houden zonder iets te laten weten. In één woord: TRIEST!
De duivenmelker in kwestie maakte echter 1 foutje. Het telefoonnummer op de ring bleek bij de eerste de beste zoektocht op het internet een match te geven met een secretaris van een duivenclub uit het Verenigd Koninkrijk. Ik heb de meneer in kwestie zonet een mailtje gestuurd met de vriendelijke maar kordate vraag of hij kon verklaren hoe onze duif een ring aan zijn poot kreeg met daarop zijn telefoonnummer.
Ik ben benieuwd of ik ooit antwoord zal krijgen van deze persoon. Als hij de ballen heeft, antwoord hij op mijn email en legt hij uit waarom hij dit gedaan heeft. Waarom hij geen contact proberen op te nemen heeft met ons of met de bond. Waarom hij eigenlijk niet meer of minder als diefstal gepleegd heeft.
Eindigen wil ik graag nog doen met een lofrede voor de duif in kwestie. Of ze uitgebroken is, of dat ze gewoon besloten heeft om terug te keren toen ze uitgelaten werd, dat weten we niet. Maar we weten wel dat ze helemaal vanuit Engeland de Noordzee overgetrokken is, om terug naar het hok in Nossegem te vliegen. Ook hier is één woord van toepassing: RESPECT!
EDIT: Ondertussen een antwoord gehad:
>>> I will check with the RPRA as they transferred one for me as they could not get a reply to who it belonged to. I will get back to you
(Moeilijk te geloven... Op de KBDB heb je in 1-2-3 dit opgezocht + heb je al onze gegevens. Gezien het ook een duif is met een resultaat, kan je dit ook gewoon vinden door op Google zijn ringnummer in te tikken. Je vindt meteen onze naam bij de uitslag van Narbonne)