📪 Matig tevreden na Agen 📪

Gisteren werd er om 7u30 gelost in Agen, voor ons goed voor een afstand van 821 km. Na de loodzware beproeving van Pau vorige week was dit op papier een makkelijkere vlucht: minder heet, een zacht (zuid)westenwindje — alles leek in het voordeel van een vlotte wedstrijd.

Toch bleek het achteraf zwaarder dan verwacht. De eerste duiven haalden nog mooie snelheden boven de 1200 m/min, maar de vlucht stond de hele avond open en zelfs deze ochtend vielen er nog staartprijsjes. Een echte verklaring hebben we niet, behalve dat 800+ km nu eenmaal altijd zwaar blijft, en de eerste 200 km die windstil waren misschien toch hun rol gespeeld hebben. Hoe dan ook: een mooie en vooral eerlijke wedstrijd voor iedereen.

🔍 Onze eigen vlucht 🔍

Rond 18u30 zaten we al hoopvol naar de lucht te turen, maar het zou nog meer dan een uur duren voor we eindelijk een duif zagen opduiken. Nochtans zaten ze zeker ook in onze streek, met Cederic Sente die een prachtige 3de nationaal neerzet — proficiat daarvoor!

Bij ons was het echter nog wat wachten. We hadden vooral goede hoop op onze 429/23, die vorig jaar op Narbonne toch mooi per tiental vloog. Maar het was een verrassing die ons verblijdde: de 434/23 kwam erdoor, recht uit Leuven — helemaal niet de richting die hij moest hebben. Met de westenwind misschien wat teveel naar het oosten afgedreven? Alleszins, zelfs met die omweg goed voor een 17de provinciaal en 236ste nationaal. Een uitslag waar we zeker heel blij mee zijn. De 34 is trouwens een volle broer van onze St-Vincent, die 5 op 5 vloog op de zware fond met als hoogtepunt een 1ste provinciaal Pau '23. De genen zitten dus wel OK!

Daarna bleef het stil in Nossegem. Elders bleven de duiven vallen, maar wij moesten wachten tot deze ochtend. Toen kwamen gelukkig de 403/23 en de 424/23 thuis, allebei net buiten de prijzen. Het zijn broers van onze eerste, dus de drie Daltons zijn weer herenigd (zie ons vorig bericht hierover).

😕 Een domper op de vreugde 😕

De grootste ontgoocheling is dat onze 429/23 — die waar we toch op rekenden — nog altijd niet thuis is. Uiteraard weten we dat zware fond pluimen kost, maar het blijft toch pijnlijk als een beloftevolle duif niet op het hok zit. Hij kan nog altijd komen, maar het is ondertussen alweer bijna 11u.

💬 Conclusie 💬

Kortom: matig tevreden. Over de 434/23 kunnen we zelfs heel tevreden zijn — die doet meer dan zijn best en zorgt ervoor dat we toch mooi in de uitslag staan. Maar één extra duif erbij, en op dit moment de thuiskomst van de 429, had alles anders gemaakt. Dus helemaal tevreden kunnen we niet zijn...

Volgende week staat de grote klassieker der klassiekers op het programma: Barcelona! Na jaren afwezigheid wagen we ons opnieuw aan deze mythische vlucht. Meer hierover in onze voorbeschouwing later deze week.