🇪🇸 Barcelona 2025 is gevlogen
Het is een harde, maar eerlijke vlucht geworden. Het warme weer in Frankrijk en vooral de stevige N-NW wind maakten het bijzonder zwaar: de dag van de lossing kwam er nergens iets thuis, en ook gisteren bleef het lang wachten op de eerste duiven. Het werd een zware dobber voor alle gevleugelde atleten, en net daarom is het een ongelofelijke prestatie van elke duif die toch zijn hok wist te bereiken.
🫤 Het minder goede nieuws
We beginnen met het pijnlijke deel. Op het moment van schrijven is Beauty, onze eerste getekende, nog steeds niet thuis. We hadden zoveel hoop in hem, na zijn knappe prestaties vorig jaar op Dax (24ste Vlaams-Brabant, 1:10 nationaal) en Perpignan (15de Vlaams-Brabant, 122ste Nationaal). Maar het heeft niet mogen zijn: hij heeft gemist en nog erger, hij is nog altijd niet thuis.
Voor een kleine kolonie zoals de onze is het verlies van zo’n duif een zware klap. Die lege plaats vullen wordt niet evident. Uiteraard weten we dat dit kan gebeuren, zeker op Barcelona – de zwaarste der klassiekers. We zijn ook niet alleen: er zijn nog tal van (top)melkers die hun beste duiven niet thuis kregen. Het valt echt op hoeveel eerste getekenden er gemist hebben.
En dan rijst toch de vraag: waar zitten die duiven? Zijn ze iets tegengekomen onderweg? Want het gaat om ervaren vogels, vaak met al meerdere Barcelonavluchten op hun teller. Iedereen weet dat de zware fond pluimen kost, maar het maakt het daarom niet minder pijnlijk. Natuurlijk kan Beauty alsnog onverwacht opdagen, maar de kans wordt met de minuut kleiner… en eerlijk gezegd vrezen we het stilaan.
🥳 Maar niet enkel kommer en kwel
Gelukkig was er ook een héél groot lichtpunt gisteren. Na uren wachten in de lounge, starend naar de hemel op zoek naar dat ene stipje, viel plots om 9u24 onze 422/23 op het dak. Een gigantische verrassing, want we hadden hem hier helemaal niet verwacht – als er al een ging komen, ging het Beauty zijn. We dachten zelfs eerst dat het een achterblijver van eerdere vluchten was die met ons voeten kwam spelen. Maar nee hoor: het was effectief de 22!
Toen de eerste verbazing wat gezakt was, drong het pas echt door: dit was een absolute topuitslag. De 22 klokte als 2de in Vlaams-Brabant, enkel geklopt door de onvermijdelijke Jeroen Rans en Stijn Rans, en goed voor een voorlopige 12de nationaal.
De 422/23 is een marathonduif pur sang. Langs vaders kant stamt hij af van de "Alex" van Alex Rans, een lijn die teruggaat op de "Undertaker" (9de primus Interpares Barcelona 2015-2019) en "Zevlakov" (3de nat. asduif zware fond KBDB 2021). Van het allerbeste dus wat daar op het hok zit. Moederskant brengt dan weer Van Ouwerkerk-Dekkers Pigeons bloed mee, echte Barcelona-specialisten, met “Iron Man” en “De Sterke” in de stamboom. Geen wonder dat de 22 dit kon presteren.
Als beloning mag hij dit jaar thuis blijven. Hij is tenslotte nog maar een tweejaarse en met het kleine aantal duiven dat wij hebben, kunnen we geen risico nemen. Hij mag al rustig beginnen dromen van Barcelona 2026.
🥰 Heel fier en blij, maar toch ook… what if?
We kunnen niet anders dan enorm blij en fier zijn. Na 17 jaar afwezigheid op Barcelona, en in ons nog maar 5de jaar op de zware fond, zo’n nationale kopprijs pakken op een moeilijke editie… dat doet echt iets met een mens.
En natuurlijk mogen we niet te hebberig zijn, maar we blijven toch met die ene gedachte zitten: wat als Beauty ook op zijn waarde was afgekomen? Een prijs zoals vorig jaar op Dax en Perpignan, dan hadden we hier een absoluut droomweekend beleefd.
Maar nu hopen we vooral dat Beauty alsnog onverwacht het hok terug vindt. Ondertussen genieten we van alle felicitaties die we kregen voor de prachtige prestatie van de 22. En maken we ons alweer stilaan klaar voor de volgende uitdaging: Dax, waar we 4 strijders naartoe gaan sturen. Maar daarover binnenkort meer!