De vierde zware fondwedstrijd van het seizoen zit er alweer op. Dit keer trokken we met onze duiven richting Dax, opnieuw een zware dobber van formaat.
Ondanks dat de duiven gisterenavond redelijk vlot naar beneden vielen in Noord-Frankrijk, zaten de Belgische duiven toch duidelijk nog verder van huis dan verwacht. Het duurde dan ook wel even voor alles goed op gang kwam. Bij ons zelf was het wachten tot half elf voor er eindelijk eentje doorkwam.
Het was onze tweede getekende, de 333/21, een vierjarige doffer, 100% soort Jeroen Rans en Stijn Rans. Hij haalde nu al zijn vierde prijs op de zware fond. Een duif die netjes op zijn waarde blijft vliegen: misschien nooit dé topper, maar in goede doen pakt hij wel een mooie prijs per tiental. Dat bewees hij ook weer met een 10de plaats op 99 duiven in Demer&Dijle, een 26ste op 286 duiven in Vlaams-Brabant en een 197ste op 2516 nationaal.
Daarna bleef het opnieuw een dik uur stil, tot eerst de 428/23 en wat later de 438/23 arriveerden. Zij haalden nog respectievelijk een 19de en 22ste plaats Demer & Dijle, een 42ste en 48ste Vlaams-Brabant en 324ste en 365ste nationaal. Mooie prijzen, wat wij '2-punters' noemen.
De 428 is trouwens een volle broer van “James” en “De Zwalm”, die al vroeg arriveerden op Narbonne '24 en Pau '25. Het was zowel vorig jaar als dit jaar een van de betere op de voorbereidingsvluchten, maar vorig jaar miste hij nog zwaar op Narbonne (pas dagen later thuis). Mooi om te zien dat hij zich duidelijk herpakt heeft en eigenlijk nog redelijk fris thuis kwam.
De 438 is een zoon van onze Libourne en had vorig jaar ook al prijs op Narbonne. Maar telkens hij thuis komt, is hij er zichtbaar diep moeten voor gaan — zo ook vandaag. We hebben er wat onze twijfels bij, maar zolang hij prijs blijft vliegen, verdient hij natuurlijk zijn plekje op het hok.
Onze vierde getekende, de 417/23, is nog niet thuis. Dat is eerlijk gezegd geen verrassing, want na zijn misser vorig jaar op Narbonne hadden we hem hier eigenlijk niet verwacht.
Zo valt het doek over deze vierde fondvlucht. Met 3 goede prijzen op 4 gezette duiven mogen we zeker tevreden zijn. Een zeer lekkere taart dus, al ontbreekt deze week wel de kers erop. Voor die échte uitschieter had er eentje rond 9 uur thuis moeten zijn.
Maar we blijven er vooral nuchter in: het kan niet élke week feest zijn. En met ons klein hok staan we er nu toch al vier weken op rij mooi tussen. Daar kunnen we alleen maar trots op zijn!
Volgende week zullen jullie ons trouwens niet terugvinden op Marseille. We hebben daar geen duiven voor zitten, en het is ook geen vlucht die we graag spelen. We slaan dus een weekje over en mikken voluit op Narbonne binnen twee weken.