De eerste zware fondvlucht van het seizoen zit erop. Het is niet geworden wat we gehoopt hadden. Maar achteraf gezien kon het ook veel slechter zijn. Het gevoel na dit weekend is dus vooral: Het kon beter, maar het kon ook slechter. Het was dus "OK".
Pau werd dit jaar een stevige editie. In Nossegem was het vrij lang wachten tot de eerste duif op de plank viel. Net voor 9 uur arriveerde onze derde getekende: Dalton 34. Een volle broer van de St-Vincent, en vorig jaar op Agen al goed voor een mooie prijs.
Op Pau behaalt hij nationaal 1:10, provinciaal 1:9 en Tussen Demer & Dijle 1:10. Daarmee toont hij dat hij na een wat "makkelijkere" vlucht als Agen ook het zwaardere werk aankan. Dat belooft alvast voor de rest van het seizoen.
Daarna was het twee uur wachten op een tweede duif. Dat werd De Zwalm, onze tweede getekende. Hij had eerder al prijzen gevlogen op Narbonne '24 en Pau '25. We hadden hem iets vroeger verwacht, net na de prijzen per tiental, maar dit jaar rangschikt hij zich iets later in de uitslag.
En dan was het wachten... en hopen.
Want onze eerste getekende, De James, was er nog altijd niet. Het was ondertussen al duidelijk dat hij zijn prestaties van Narbonne '24 en Pau '25 niet zou kunnen herhalen. Maar dan begint de twijfel toch te knagen...
Is hij gesneuveld? Had hij hier niet al moeten zijn? Zouden we opnieuw een kopman verliezen?
Ondertussen was de wedstrijd afgelopen en nog steeds geen spoor van hem. Een slecht gevoel begon de bovenhand te nemen. Maar dan, iets na half twee, viel er toch een rosse duif op de plank en konden we opgelucht ademhalen.
James was gewoon misgevlogen en krijgt daarmee zijn eerste misser achter zijn naam. Maar hij is thuis, en dat is voor ons het belangrijkste. Nu recupereren en opnieuw opbouwen richting een nieuwe kans later dit seizoen.
Zo houden we dus een wat middelmatig gevoel over aan deze wedstrijd. We hadden er meer van verwacht en zowel De Zwalm als vooral De James presteren onder verwachting. Gelukkig was er Dalton 34 om toch een mooie prijs neer te zetten.
Tegelijk beseffen we ook dat er heel wat liefhebbers zijn die met deze uitslag meer dan tevreden zouden zijn. Alleen zijn we de voorbije jaren misschien wat verwend geraakt met mooie prestaties en blijven we altijd het hoogste ambiëren. Daarom zijn we uiteindelijk maar matig tevreden.
Om toch positief af te sluiten, blikken we ook nog even terug op Tulle.
We speelden eindelijk nog eens een kleine fondwedstrijd. Puur als voorbereiding uiteraard, want tegen al dat snelle geweld maken onze marathonduiven meestal weinig kans. Toch hadden we drie oude duiven mee die op Tulle hun laatste voorbereiding kregen richting Dax.
Ook Tulle bleek een stevig beestje te zijn. Zoals verwacht zaten we niet bij de kopduiven. Lange tijd was er in Nossegem geen duif te bespeuren, maar plots vielen de drie duiven binnen een tijdspanne van amper tien minuten.
In Tussen Demer & Dijle scoren ze achteraan nog drie prijsjes. Maar aangezien het samenspel opnieuw sterk bezet was, zijn het eigenlijk best mooie prestaties in Vlaams-Brabant. Alle drie eindigen ze ergens rond het midden van het concours, en daar kunnen we best tevreden mee zijn, voor onze marathonduiven.
Het hok kon dicht terwijl er nog heel wat liefhebbers zaten te wachten op hun duiven. Zo werd Tulle uiteindelijk een geslaagde voorbereiding op Dax, binnen drie weken.
En zo eindigt het eerste Zware Fond weekend toch met een meevaller. En kunnen we weer beginnen denken over volgende week. Dan is het tijd voor Agen! Maar meer daarover in de voorbeschouwing die er één van de komende dagen zal aankomen.