We schreven het vorige week al in onze vooruitblik: de beste duiven van het hok zaten niet in de mand voor Agen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen prijs kon gevlogen worden. We hadden enkele duiven mee waarvan we hoopten dat ze toch een degelijk prijsje konden vliegen. Maar eerlijk is eerlijk: we rekenden er niet op dat ze voor de kopprijzen zouden meestrijden.
Al moet elke vlucht natuurlijk eerst gevlogen worden. Het zou niet de eerste drie- of vierjarige zijn die plots het licht ziet en zichzelf naar een hoger niveau tilt. Maar helaas... duiven liegen zelden. En vandaag bleek dat opnieuw.
Agen werd, mede door de zeven nachten mand, de warme temperaturen van vorige week en de noorderwind op de lossingsdag, een bijzonder zware opdracht. Slechts een handvol Belgische duiven bereikten gisteren al hun hok. Dus stonden we vanochtend om 5 uur opnieuw in Nossegem naar de lucht te turen, hopend op een vroege aankomst.
De provinciale overwinning lag zelfs nog voor het grijpen. Maar al snel werd duidelijk dat de duiven elders vielen. Zoals verwacht bij zo'n zware vlucht kwamen de meldingen niet in sneltempo binnen, maar waar er hier en daar duiven kwamen, bleven de bakken in Nossegem voorlopig leeg.
Eerst verdwenen de kopprijzen. Daarna de mooie prijzen. Vervolgens ook de gewone prijzen. Uiteindelijk kwamen we aan in wat wij de "éénpunters" noemen: de prijzen in het laatste derde deel van de uitslag. Voor heel wat liefhebbers is ook dat nog een mooie prestatie, en terecht. Maar het is niet waarvoor wij aan de start verschijnen.
Beter een prijs dan helemaal niets natuurlijk. Rond 10.36 uur viel eindelijk de eerste duif op de plank: de 438/23. Hij had eerder al prijsjes gevlogen op Narbonne en Dax en kwam vandaag eigenlijk gewoon op zijn waarde af. Hij pakt nog net een prijs achteraan de uitslag.
Een klein halfuur later volgde ook de Rosse Libourne, die eveneens nog net een van de laatste prijsjes weet mee te pikken. Ergens hadden we gehoopt dat hij toch wat vroeger kon vliegen, maar langs de andere kant is het al een mirakel dat hij nog meevliegt, na wat hij vorig seizoen meegemaakt heeft in de voorbereiding.
Beide duiven krijgen over enkele weken nog een kans op Narbonne. Maar daar zal het echt beter moeten. Lees: minstens een driepunter, een prijs in het eerste derde deel van de uitslag.
Onze derde ingezette duif, Dalton 03, is voorlopig nog op zoek naar zijn hok. En eerlijk... we vrezen dat zijn kansen stilaan opgebruikt zijn. Hij heeft ondertussen vier zware fondvluchten achter de rug. Buiten een degelijk prijsje als jaarling is het vooral tegengevallen.
De conclusie vor vandaag? We kunnen vandaag niet tevreden zijn. We waren realistisch genoeg om geen kopprijs te verwachten met deze ploeg. Maar we hadden wel gehoopt dat minstens één van de duiven een prijs per tiental zou kunnen vliegen, of zich net daarachter zou klasseren. Dat is niet gebeurd. En dus moeten we gewoon besluiten dat het vandaag niet goed genoeg was.
De les uit deze vlucht: duiven liegen zelden. Als je je duiven een beetje kent en ze correct probeert in te schatten, dan blijken grote verrassingen eerder uitzondering dan regel. Natuurlijk gebeurt het af en toe dat een duif boven zichzelf uitstijgt, maar veel vaker bevestigt een uitslag gewoon wat je vooraf al dacht. En dat was vandaag precies het geval.
Hopelijk brengt volgend weekend meer reden tot juichen. Dan staat immers de koninginnenvlucht, de vlucht der vluchten op het programma: Barcelona. Maar daarover binnenkort meer in onze volgende vooruitblik. 🕊️