Na het succes vorig weekend op de koninginnenvlucht uit Barcelona zijn we alweer aangekomen bij de vierde zware fondvlucht van het seizoen: Dax.
Marseille laten we dit jaar aan ons voorbijgaan – simpelweg omdat we daar geen duiven meer voor hebben – en dat betekent dat we ondertussen al over de helft van ons zware fondseizoen zitten. Wat gaat het toch weer snel...
Voor Dax trekken we met drie "nieuwe" duiven ten strijde. Nieuw tussen aanhalingstekens, het zijn drie doffers die dit jaar hun eerste zware fondvlucht afwerken. Na alle voorbereidingsvluchten kwamen we aan Pau met elf oude duiven op het hok, verdeeld over vier verschillende ploegjes. Het nadeel van een klein hok: die ploegjes zijn dan automatisch ook behoorlijk klein. En dus is het deze week opnieuw afwachten wat het zal worden.
Ook nu zijn het niet meteen de absolute "toppers" van het hok die meegaan. Maar Barcelona heeft ons geleerd dat ook de duiven van de tweede rij plots kunnen opstaan en voor een mooie uitslag kunnen zorgen. Laat ons dus vooral hopen dat de geschiedenis zich een week later nog eens herhaalt.
Onze eerste getekende is Dalton 24 (424/23). Wie onze posts een beetje volgt, zou aan de naam ondertussen al moeten kunnen raden uit welke hoek de wind waait. Dit jaar gaven we namelijk al twee keer "een Dalton" mee. Het zijn allemaal broers van onze St-Vincent, één van de betere duiven die de voorbije jaren op ons hok verbleef. Ondertussen zit hij op de kweek, maar tijdens zijn vliegcarrière was hij goed voor meerdere (nationale) kopprijzen. Wie meer over hem wil weten, kan altijd eens een kijkje nemen op onze website. (https://www.thumas.be/stvincent)
Maar terug naar Dalton 24. Zijn carrière verliep tot nu toe niet bepaald volgens een rechte lijn. Als jaarling was hij enkele weken van huis. Op het einde van dat seizoen vloog hij nog Tulle. Vorig jaar, als tweejarige, ging hij naar Agen, maar daar kwam hij pas de volgende ochtend thuis. Daarom kreeg hij later nog een kans op Narbonne. Op die moeilijke editie arriveerde hij net voor de middag en dat was nog goed voor een prijsje halfweg de uitslag.
Hij was toen natuurlijk nog maar een tweejarige, dus wie weet kan hij als driejarige een stap vooruitzetten. Drie weken geleden vloog hij zelf nog een prijsje op Tulle, maar vooral zijn broer Dalton 34 gaf eerder dit seizoen het goede voorbeeld met een heel mooie prijs op Pau: 1 op 10 nationaal. Er zit dus zeker iets in de genen...
Onze tweede en derde getekende zijn een ander verhaal. De 660/24 en 668/24 zijn de enige twee duiven die overbleven van onze lichting jaarlingen van vorig seizoen. En wie toen onze posts volgde, weet dat die lichting niet meteen de geschiedenisboeken zal ingaan als onze beste ooit. Tijdens de voorbereidingsvluchten kwamen ze allesbehalve vlot naar huis – en dat is nog zacht uitgedrukt.
Uiteindelijk trokken we vorig jaar met zes jaarlingen naar Narbonne. Onze tweede getekende, de 660/24, wist daar nog een prijsje te behalen. Weliswaar pas op dag drie van de wedstrijd... De 668/24 kwam nog later thuis en viel buiten de prijzen.
We kunnen dus moeilijk beweren dat de verwachtingen torenhoog zijn. Toch moeten we ook eerlijk zijn: dit jaar kwamen ze tijdens de voorbereidingsvluchten al iets vlotter naar huis en op Tulle wisten ze allebei nog een prijsje achteraan de uitslag mee te pikken. Kunnen ze ons dit weekend verbazen? Of krijgen we, zoals op Agen, opnieuw een rondje "duiven liegen zelden"?
Aan de afstamming zal het alvast niet liggen. Beide duiven zijn halfbroers van Yamal en Dali. De ene heeft als moeder het duivinnetje van Van Ouwerkerk-Dekkers Pigeons, terwijl de andere langs vaderskant uit de Alex (Alex Rans) komt. Die lijnen werden bovendien gekoppeld aan het beste wat Jeroen Rans, Stijn Rans en Rans Rudi te bieden hebben, met onder andere Jef, Special Esmee, Frans en de Zwarte Weduwe in de afstamming.
Op papier zit het dus meer dan goed. Maar of ze het ook in de praktijk kunnen waarmaken... dat zullen we dit weekend zien.
Als we naar de weersvoorspellingen kijken, lijkt ook Dax opnieuw een harde noot om te kraken. Hopelijk lost de Belgische verstandhouding niet te vroeg, zodat er nergens in het land duiven op de dag zelf thuis kunnen komen. In dat geval krijgt heel België de kans om vroeg te pakken. Anders dreigt de nationale uitslag al in "de Vlaanders" gemaakt te zijn voor wij hier in Vlaans-Brabant nog maar goed en wel begonnen zijn.
Langs de andere kant hebben we altijd gezegd dat wij onze duiven in de eerste plaats beoordelen op de provinciale uitslag. Ongeacht het vluchtverloop zullen we dat ook deze keer blijven doen.
En laat ons hopen dat we dit weekend, naast een Belgische zege tegen Spanje, ook een zege voor Nossegem kunnen opschrijven. 😉