Met Marseille dat stilaan in de boeken verdwijnt, zijn we ondertussen alweer vijf weken ver in het zware fondseizoen. Dat betekent ook dat er nog maar twee vluchten op het programma staan. Voor je het weet, zit het seizoen er alweer op.
Wanneer je, zoals wij, een klein hok hebt met in het begin van het seizoen 14 oude en 18 jaarlingen, en er onderweg nog enkele pionnen wegvallen, dan moet je keuzes maken. Vorig weekend lieten we Marseille links liggen en ook voor Narbonne – of beter gezegd Castres – hebben we beslist om onze oude duiven thuis te houden.
Waarom? Omdat Narbonne simpelweg niet past binnen de richting waarin we met ons hok willen evolueren. We willen duiven kweken die kunnen presteren op de "echte" marathonvluchten: Pau, Barcelona, Dax en Perpignan. Narbonne is met zijn 867 kilometer al "wat kort" en dit jaar, met de lossing in Castres, wordt de afstand zelfs nog wat korter. De oude duiven die nog inzetbaar zijn, sparen we daarom voor de slotvlucht uit Perpignan.
Dat betekent uiteraard ook dat we dit jaar geen rol van betekenis zullen spelen in de kampioenschappen. Met slechts vijf van de zeven zware fondvluchten gespeeld, wordt hoog eindigen haast onmogelijk. Maar eerlijk... dat is voor ons nooit de grootste drijfveer geweest. Een mooie klassering nemen we uiteraard met plezier mee en daar zijn we altijd trots op, maar om het cru te zeggen: We don't give a d*mn. 🤭
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er dit weekend niets in Nossegem te beleven valt. Integendeel.
Alle aandacht gaat deze week naar onze jaarlingen. Zij moeten volgend seizoen klaar zijn om het echte zware fondwerk aan te kunnen, en daarvoor is ervaring onbetaalbaar. Onze topgeneratie van 2023 – James, Yamal, Dali, Dalton 34, Nick en De Zwalm – vloog in 2024 allemaal Narbonne. De ene vloog een kopprijs, de andere een gewone prijs en sommigen kwamen zelfs te laat. Maar stuk voor stuk zetten ze daarna de stap naar heel mooie prestaties op de zware fond. Daarom geloven wij nog altijd sterk in deze vlucht als leerschool voor jaarse duiven.
Alleen... in 2024 konden we nog 16 jaarlingen inkorven voor Narbonne. Dit jaar zijn dat er nog maar 6. Dat is toch een behoorlijk verschil.
En dat brengt ons meteen bij een pijnpunt waar we al enkele jaren mee worstelen. Buiten die uitzonderlijke generatie van 2023 zien we elk jaar ongeveer hetzelfde verhaal. We starten met een achttiental jaarlingen en uiteindelijk blijven er amper een zestal over waarmee we richting zware fond kunnen werken.
Waar dat precies aan ligt? Dat weten we eerlijk gezegd zelf ook niet. Doen we iets verkeerd? Gaan we te snel vooruit met duiven die als jonge duif maar een paar keer de korf gezien hebben? Wij denken van niet. Integendeel zelfs. Ontbreekt het gewoon aan kwaliteit? Zijn sommige duiven simpelweg niet slim genoeg om na een Toury de weg naar Nossegem terug te vinden? Wie zal het zeggen... Feit is wel dat we vandaag nog acht jaarlingen overhouden. Zes daarvan mogen dit weekend naar Castres. De twee anderen krijgen mogelijk volgende week nog een kans op Libourne.
Deze keer gaan we de deelnemers ook niet één voor één voorstellen. Ze zijn allemaal gekweekt uit zware fondlijnen en op papier zouden ze deze opdracht moeten aankunnen. Maar we weten ondertussen ook dat een mooie stamboom nog nooit een prijs heeft gevlogen. Daarom houden we de voorstelling liever voor na de wedstrijd... en dan liefst van de jaarlingen die een prijs hebben behaald.
Een uitslag zoals in 2024 verwachten we eerlijk gezegd niet. Toen wonnen we in Demer & Dijle en was dat goed voor een 45ste nationaal, aangevuld met in totaal acht prijzen. Dat wordt bijzonder moeilijk om te evenaren.
Maar we hopen natuurlijk wel beter te doen dan in 2025. Toen gingen we eveneens met zes jaarlingen naar Narbonne, maar dat was een generatie die het hele seizoen achter de feiten had aangehold. Tijdens de voorbereidingsvluchten kwamen ze nauwelijks op tijd thuis en prijs vliegen was eerder uitzondering dan regel.
Dit jaar oogt het toch iets positiever. Een aantal jaarlingen zaten wel eens mooi bij onze eerste aankomsten en hier en daar werd ook al eens een prijsje meegepikt. Maar één ding hebben we de voorbije jaren wel geleerd: Zware fond laat zich niet voorspellen.
Dus rest er ons maar één ding... afwachten wat zaterdag zal brengen. Veel succes aan alle deelnemers, en laat ons hopen dat onze zes jaarlingen een eerste stap kunnen zetten richting een mooie zware fondcarrière.
Om te eindigen nog een oproep. Als jullie iets in de tekst zien waar je inhoudelijk wil op reageren, dat mag altijd. We staan altijd open voor opbouwende, constructieve feedback. Dus reageer gerust met wat jij denkt over onze aanpak, strategie, ... 😉