Voor de laatste keer dit seizoen blikken we vooruit. Niet alleen naar Perpignan, maar ook heel even naar Libourne... of beter gezegd: Castres en Périgueux. Ondertussen weet iedereen wel waarom. Door de zware bosbranden in Zuid-Frankrijk moesten beide lossingsplaatsen worden aangepast. Voor onze Perpignan-duiven betekent dat geen 927 kilometer, maar ongeveer 834 kilometer. Een serieuze hap minder.
Eerlijk? Dat speelt niet echt in ons voordeel. We proberen al een paar jaar een hok op te bouwen met duiven die gemaakt zijn voor de "echte" marathonvluchten. Pau, Barcelona en Perpignan vormen daarin de rode draad. Met 834 kilometer zitten we toch een beetje op de grens van wat wij als echte zware fond beschouwen. Maar uiteraard begrijpen we perfect waarom deze beslissing genomen moest worden. Veiligheid van begeleiders en duiven gaat boven alles, dus rest er ons niets anders dan ons aan te passen.
Na de hoogdag van vorig weekend, waarop onze jaarlingen schitterden op Narbonne, schreven we dat we hoopten om met Perpignan nog een echte kers op de taart te zetten. Of dat ook zal lukken... dat is een ander verhaal. Door verschillende omstandigheden zullen we niet met het sterkste team aan de start verschijnen. Dat betekent uiteraard niet dat er geen mooie prijs gevlogen kan worden, maar het tempert de verwachtingen toch wel een beetje.
Vier duiven worden er ingekorfd. Alle vier hebben ze dit seizoen al een zware fondvlucht achter de rug. Bij één leverde dat een mooi resultaat op, bij de andere drie werd het eerder een ontgoocheling.
Onze eerste getekende en kopman van het weekend is Dalton 34. Een broer van onze St-Vincent (https://www.thumas.be/stvincent) en ondertussen ook de nonkel van Castor, de jaarling die vorig weekend schitterde op Narbonne. Hopelijk krijgt Castor zijn nonkel geïnspireerd om hetzelfde te doen op Perpignan.
Dat hij zware fond aankan, heeft hij alvast bewezen. Dit seizoen vloog hij op Pau een mooie 240ste nationaal en 30ste provinciaal. Vorig jaar was hij op Agen al goed voor 235ste nationaal en 17de provinciaal. Ergens hopen we dat hij vrijdag nog een stapje vooruit kan zetten en helemaal vooraan de uitslag kan meedraaien.
Als tweede getekende gaat De Zwalm mee. Hij is één van de vier broers uit ons kweekkoppel "Vale Jeroen x Kristel", het koppel waaruit ook Nico komt, die vorige week nog een knappe 104de nationaal vloog op Narbonne. Toch lijkt De Zwalm voorlopig de broer die iets minder vroeg weet te vliegen. Op Narbonne 2024 en Pau 2025 behaalde hij wel telkens netjes een prijs per tiental, wat op zich natuurlijk mooie prestaties zijn. Alleen verliep Pau dit jaar minder vlot en kon hij zich uiteindelijk pas helemaal achteraan de uitslag klasseren. Kan hij zich dit weekend herpakken? Of inspireren de prestaties van zijn broers hem misschien wel om zelf ook eens een stap extra te zetten?
De andere twee deelnemers zijn halfbroers van elkaar. Beiden zijn zonen van onze Libourne, gekoppeld aan respectievelijk een zus van Beauty en Josephina (inteelt Jef). Aan de afstamming zal het dus zeker niet liggen. Toch hebben we onze twijfels bij deze twee. We denken eerlijk gezegd niet dat ze gemaakt zijn voor de echte marathonvluchten waarop wij ons willen toeleggen: Pau, Barcelona en Perpignan. In dat opzicht hebben ze misschien zelfs wat geluk dat ze dit jaar "maar" 834 kilometer voorgeschoteld krijgen. Ze zullen zich wel moeten tonen. Op Agen behaalden ze allebei slechts een klein prijsje helemaal achteraan de provinciale uitslag. En wie onze posts al een tijdje volgt, weet dat we daar niet tevreden mee kunnen zijn.
Zoals altijd proberen we onze duiven eerlijk te beoordelen. Geen grootspraak, maar ook geen overdreven negativiteit. Gewoon realisme. En dat realisme zegt ons dat de verwachtingen deze week iets lager liggen dan andere weken. We zouden er eerlijk gezegd niet van versteld staan mocht het dit weekend wat minder uitdraaien. Maar... het blijft duivensport. En daarin heeft al meer dan één outsider iedereen verrast. Dus ook dit weekend zullen we weer hoopvol naar de lucht staan kijken.
Tot slot vertrekken er ook nog twee jaarlingen naar Périgueux, de vervanger van Libourne. Zij waren vorige week nog niet klaar voor Narbonne en krijgen nu alsnog de kans om de nodige kilometers ervaring op te doen. We verwachten daar eerlijk gezegd geen hoofdrol. Op de kleinere fond denken we niet dat we echt kunnen meespelen en voor deze twee draait het vooral om leren en ervaring opdoen met het oog op volgend seizoen, wanneer ook zij hopelijk de stap naar de zware fond kunnen zetten.
Een prijs zou een mooie bonus zijn... maar het zou ons eerlijk gezegd verbazen. Hoe dan ook zal Périgueux niet bepalen hoe we op dit weekend terugkijken. Die verantwoordelijkheid ligt volledig bij Perpignan. Hopelijk mogen we ook het zware fondseizoen toch afsluiten met een mooie prestatie. Veel succes aan alle liefhebbers, en vooral een veilige thuiskomst voor alle gevleugelde atleten!