Het werd een meer dan geslaagde afsluiter van ons zwarefondseizoen. Maar voor we het over de mooie prestaties hebben, moeten we helaas beginnen met het enige zwarte randje rond dit weekend. Onze eerste getekende, Dalton 34, heeft op het moment van schrijven zijn hok nog altijd niet bereikt. En dat baart ons stilaan toch zorgen. Dalton 34 bewees de voorbije jaren al meermaals wat hij waard was. Zo vloog hij vorig seizoen al vroeg op Agen en zette hij dit jaar opnieuw een mooie prestatie neer op Pau. Een ervaren zware fondduif dus, waarvan je eigenlijk verwacht dat hij, zelfs na een zware wedstrijd, vroeg of laat zijn weg naar huis terugvindt. Natuurlijk weten we dat het nog relatief vroeg is na de wedstrijd en dat er nog veel duiven onderweg zijn. Panikeren doen we dus zeker nog niet. Maar uit ervaring weten we ook dat het zelden goed nieuws is wanneer een duif met zoveel ervaring zo lang wegblijft. We hopen dan ook dat hij in de komende uren alsnog op de plank valt. Want anders krijgt een verder schitterend weekend toch een bijzonder jammer einde.
Voor we naar Perpignan kijken, blikken we ook nog even terug op Périgueux, waar twee jaarlingen hun kans kregen. En ook zij deden precies wat ze moesten doen. Onze eerste jaarling bezorgde ons zaterdagavond zelfs heel even een hartstilstand. Om 20.09 uur kwam hij als een raket aangevlogen. Een fractie van een seconde dachten we dat het onze eerste Perpignan-duif was en dat we op weg waren naar een absolute topklassering. Achteraf bekeken zou dat zelfs goed geweest zijn voor een 3de nationaal. Helaas... het bleek "slechts" een jaarling uit Périgueux te zijn.
Maar ook los daarvan leverde hij een uitstekende prestatie. Hij vliegt wat wij een driepunter noemen in Vlaams-Brabant en verzekert zich daarmee zonder discussie van een plaatsje op het hok voor volgend seizoen. Ook onze tweede jaarling, die weliswaar met een oude ring vloog, kwam ongeveer een uur later thuis en zou eveneens nog een prijs behalen bij de jaarlingen in Vlaams-Brabant. Voor een duif die als jonge duif nooit een korf had gezien, is ook dat een prestatie waar we tevreden op mogen terugkijken. Kortom: Périgueux werd een succes.
Maar het hoofdgerecht van het weekend was uiteraard Perpignan. Toen de adrenaline van de Périgueux-duif wat was gaan liggen, merkte iemand op dat er vandaag waarschijnlijk toch niets meer in Nossegem zou vallen. We pakken namelijk zelden echt vroeg wanneer de duiven nog op de dag van lossing thuiskomen. En letterlijk tien seconden later... kwam er een duif langs de bomen gevlogen. Recht op de plank! Onze eerste Perpignan-duif was binnen en bleek uiteindelijk goed voor een schitterende 57ste plaats nationaal.
Twintig minuten later werd het feest nog groter. Ook onze derde getekende meldde zich. Het was nog even afwachten of hij in de nationale top 100 zou blijven staan, maar uiteindelijk hield hij net stand. Twee duiven in de nationale top 100 van Perpignan. Op dat moment kon het weekend eigenlijk al niet meer stuk. Met een gerust gevoel gingen we slapen, maar zondagochtend werd het zowaar nóg mooier. Net na de heropening van de wedstrijd, om 5.48 uur, meldde ook onze vierde getekende zich. Nog steeds goed voor een mooie 201ste plaats nationaal.
Uiteindelijk eindigen we dus met drie duiven per tiental, zowel provinciaal — de uitslag waar wij eigenlijk het meeste belang aan hechten — als nationaal. En dat met amper vier ingezette duiven. Bovendien konden jullie in de vooruitblik al lezen dat de duiven waar wij het meeste inzien deze keer niet aan de start stonden. Juist daarom zijn we met dit resultaat misschien nog extra tevreden. Na onze mooie prestaties op Pau, Barcelona en Narbonne (jaarlingen), sluiten we ook Perpignan af met een uitslag waar we als klein hok oprecht trots op mogen zijn.
📊 Onze drie uitblinkers 📊
Onze eerste uitblinker van het weekend is "De Zwalm" (427/23). Daarmee is hij ondertussen al de vierde broer uit hetzelfde kweekkoppel die op nationaal niveau de kop weet te vliegen op de zware fond. Voor ons kwam dat toch als een kleine verrassing. Hij had eerder al mooie prestaties neergezet op Narbonne '24 en Pau '25, maar we hadden eerlijk gezegd niet verwacht dat hij zich helemaal vooraan zou klasseren. Al bewijst dit nog maar eens dat een goede duif die in vorm verkeert altijd iets extra kan brengen. Of... misschien heeft één van zijn broers hem gewoon de weg getoond. Wie weet heeft "Nico" hem vorige zondag nog wat tips meegegeven, want die vloog zelf een week eerder een topprijs op Narbonne (Castres). 😉
"De Zwalm" is een zoon van "Vale Jeroen", een duiver van Jeroen Rans, Stijn Rans en Rans Rudi, met hun Rooie Ham in zijn afstamming. Langs moederskant vinden we het duivinnetje van Kris D'haeseleer terug. Nog een leuk weetje over zijn naam. Als jaarling besloot hij tijdens een vlucht uit Sermaises plots zijn eigen wedstrijd te organiseren en ging hij doodleuk binnen in... Zwalm, terwijl de wedstrijd nog volop bezig was. Gelukkig kregen we telefoon van de liefhebber waar hij was binnengelopen. Die verzorgde hem netjes en liet hem de dag nadien opnieuw los, waarna hij uiteindelijk toch nog in Nossegem arriveerde. Twee jaar later vliegt diezelfde duif een topnotering op Perpignan, en heeft hij nog niet gemist op de zware fond. Duiven blijven toch bijzondere beestjes!
Onze tweede uitblinker is de 438/23. Ook hij heeft op de zware fond nog nooit gemist, al zat hij tot nu toe nooit echt helemaal vooraan in de uitslag. Tot gisteren. Ook hij is een mooi voorbeeld van een duif die, wanneer de vorm optimaal is, zichzelf kan overstijgen. Hij komt steevast volledig uitgeput thuis, maar ja... Mathieu van der Poel was vorige week op de Champs-Élysées ook compleet leeg na zijn rit. Zolang hij goed recupereert en mooie uitslagen blijft vliegen, kunnen wij alleen maar tevreden zijn.
Langs vaderskant stamt de 438/23 af van "De Libourne", een duiver die zelf uitstekend presteerde op Libourne, Montauban en Agen. Deze werd gekweekt uit een duiver van Paul Grolleman, gekoppeld aan een duivin van Robert & Jo Bernaert uit Middelkerke. Langs moederskant duiken de genen op van "Jef", de legendarische Barcelona-winnaar van Jeroen Rans en Stijn Rans. Zijn moeder, Josephina, is zelfs een inteeltproduct naar "Jef", die zowel langs vaders- als moederszijde als grootvader terugkomt. Daarnaast vinden we in haar stamboom ook nog twee andere nationale winnaars van die kolonie terug: "Frans" en "Zwarte Weduwe".
Onze derde uitblinker is "Rosse Libourne". Dat is misschien wel het mooiste verhaal van de drie. Vorig jaar raakte hij tijdens een vlucht op de kleine halve fond de weg kwijt. Enkele dagen later mochten we hem bij een particulier gaan ophalen. We besloten hem daarna een volledig jaar rust te gunnen en hem dit seizoen opnieuw rustig op te bouwen. Dat vertrouwen wordt nu beloond met een mooie uitslag op Perpignan. Ook hij heeft tot op vandaag nog geen enkele zware fondvlucht gemist.
De "Rosse Libourne" is een halfbroer van de 438/23, want ook hij is een zoon van "De Libourne". Opnieuw zien we dus de sterke genen van Paul Grolleman en Robert & Jo Bernaert terugkeren. Langs moederskant komen we opnieuw uit bij Jeroen Rans en Stijn Rans. Zijn moeder is een zus van onze Beauty, die zelf mooie prestaties neerzette op onder meer Dax en Perpignan. In die lijn vinden we onder andere "Vale Beauty" terug, een halfbroer van alweer... "Jef".
👨🏫 Conclusie 👨🏫
We hopen nu vooral dat Dalton 34 alsnog thuiskomt. Dan wordt dit weekend werkelijk perfect. Maar zelfs als dat niet meer gebeurt, mogen we terugblikken op een geweldige afsluiter van opnieuw een mooi zware fondseizoen. Er waren hoogtepunten — denk maar aan Pau, Barcelona, Narbonne en nu Perpignan. Er waren ook mindere momenten, zoals Agen en Dax. Maar dat hoort nu eenmaal bij de zware fond. Binnen enkele weken blikken we nog één keer uitgebreid terug op het volledige seizoen en maken we de balans op. Nu is het eerst tijd voor een welverdiende vakantie. Voor de duiven, maar stiekem ook een beetje voor de duivenmelkers. 😉
Tot slot willen we iedereen bedanken die het voorbije seizoen onze vooruitblikken en terugblikken gelezen heeft. De vele reacties, discussies en meningen maken het schrijven alleen maar leuker. Blijf dus zeker reageren. Of je nu akkoord bent met onze aanpak, een andere visie hebt op een wedstrijd of gewoon je eigen ervaringen wilt delen: net dat maakt onze mooie sport zo boeiend.